Biopsja to badanie umożliwiające precyzyjną diagnostykę piersi, które konkretyzuje negatywne wyniki mammografii. Niegdyś wiązała się z długą hospitalizacją, dziś przeprowadza się ją niemal bezinwazyjne. Stosują się ją u kobiet, które wykryły niepokojące zmiany (np. guzki) podczas samokontroli piersi. 

Biopsja polega na pobraniu wycinka tkanki nowotworowej do badania histopatologicznego. Może mieć charakter chirurgiczny, mammotomiczny, być cienko- lub gruboigłowa. Pierwszej towarzyszy miejscowe lub ogólne znieczulenie. Polega ona na tym, że chirurg pobiera wycinek przez ok. 4 centymetrowe nacięcie w piersi, które na koniec zostaje zaszyte. Zabieg ten może pozostawić po sobie trwały ślad w postaci blizny czy zniekształcenia biustu. Po jego zakończeniu należy pozostać jeszcze kilka dni w szpitalu. Drugi rodzaj biopsji (mammotomiczna) przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych. Jako, że tkanki pozyskane są poprzez niewielkie wkłucie, zabieg nie powoduje niepożądanych śladów. Po jego zakończeniu, na miejsce wkłucia zakłada się opatrunek, który po 24 godzinach można już zdjąć. Badanie to jest bardzo precyzyjne. Dzieje się tak, ponieważ do jego przeprowadzania stosuje się wysokiej jakości, nowoczesne urządzenia (np. mammograf cyfrowy i aparat USG o wysokiej rozdzielczości). Biopsje cienko- i grubo igłowe, jako że znacznie mniej inwazyjne, wykazują również niższą skuteczność. Wykonywane są w znieczuleniu miejscowym i wymagają zazwyczaj kilku wkłuć. 

Dzięki biopsji lekarz może ocenić czy zaistniała w piersi zmiana ma charakter łagodny czy też złośliwy. Z uwagi, że zabieg przeprowadza się przy jednoczesnej aplikacji znieczulenia, jest on bezbolesny. Praktycznie od razu po pobraniu wycinka chorej tkanki można wrócić do codziennej, zwyczajowej aktywności. Jeśli zaś pojawią się nieprzewidziane komplikacje typu podwyższona temperatura, uporczywy ból, zaczerwienienie czy obrzęk piersi, należy jak najszybciej powiadomić o tym swojego lekarza, może się bowiem okazać, że podczas zabiegu doszło do infekcji.