Dzięki niej lekarz ginekolog jest w stanie dogłębnie obejrzeć kobiece narządy rodne i zapobiec, albo zlikwidować już istniejące zrosty, albo mięśniaki w obrębie jajników i macicy. Zabieg ten jest typową operacją, do której obowiązują klasyczne przedoperacyjne przygotowania. Obecnie jest coraz częściej stosowany u pań, które nie mogą zajść w ciąże. Dla nich stał się ostateczną formą diagnostyki.

Operacja wykonywana jest za pomocą laparoskopu, a więc nie dotyczy rozcinania powłok brzusznych, lecz w tym przypadku wykonuje się jedynie trzy małe nacięcia pozwalające sondzie laparoskopowej dostać się do wnętrza jamy brzusznej. Po nacięciu powłok brzusznych, lekarz wprowadza przez otwór mikrokamerę, oraz narzędzia umożliwiające operację przy jej użyciu. Pacjentka, która jest przyjmowana na laparoskopię musi wykonać wszystkie niezbędne do operacji badania tj. morfologia, badania ekg, obowiązkowe usg narządów rodnych, próby wątrobowe, albo poziom elektrolitów. Są to badania wymagane do każdego tego typu zabiegu, ze względu na istniejącą możliwość komplikacji, a tym samym pewną formę zabezpieczenia dla lekarza, który operuje. Przed laparoskopią pacjentka musi być na czczo,  tuż po niej pozostaje jeszcze co najmniej 2 dni na oddziale szpitalnym.

Powikłania po tym zabiegu są znikome, jednakże lekarze biorą je zawsze pod uwagę. Niekiedy operacja kończy się obrzękiem, lub wystąpieniem krwawienia do jamy brzusznej. Konieczna jest wtedy interwencja specjalisty. Choć wiele kobiet boi się i skutecznie unika zabiegu laparoskopii, to dla wielu z nich jest on szansą na macierzyństwo, które utrudniają zrośnięte jajniki. W Polsce laparoskopię można wykonać prywatnie i państwowo. Koszt prywatny waha się między 2000-3000 złotych, w zależności od długości pobytu na oddziale.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - poradnik medyczny online