Atopowe zapalenie skóry jest chorobą o podłożu genetycznym, wynikającą z nieprawidłowości immunologicznej. Zbyt duża ilość wytwarzanych przeciwciał IgE powstaje w wyniku działania środków drażniących i alergenów (mydło, wełna, detergenty), co z kolei prowadzi do świądu skóry oraz pojawiających się na niej wyprysków. Wzmożona aktywność tych przeciwciał powstaje też za przyczyną nieprawidłowego odżywiania się, alergii, stresu oraz drobnoustrojów.

Jest to choroba wieloletnia, na którą wielki wpływ ma psychika chorego, dlatego zalicza się ją do chorób psychosomatycznych. Jej działanie jest bardzo proste – zaburzenia w układzie immunologicznym sprawiają, że skóra chorej osoby nie odróżnia alergenów od przeciwciał, zapoczątkowuje rekcję obronną, która objawia się zapaleniem skóry. W wyniku takiej sytuacji traci ona swoją naturalność obronność i staje się ofiarą negatywnych czynników zewnętrznych, związków chemicznych, substancji naturalnych.

Choroba rozwija się potem w takich objawach jak świąd skóry, wypryski, podrażnienia, przebarwienia, puchnięcia, wysypki. Dodatkowo wystąpić może uczulenie na pokarmy, wysypka w nietypowych miejscach, zwiększone pocenie się, powiększenie węzłów chłonnych. Wiele z tych objawów i skutków choroby leczy się osobno, niezależnie od samego AZS, aby zmniejszyć objawy oraz towarzyszący im ból.

Sam przebieg choroby może rozwijać się etapowo – we wczesnym, późnym dzieciństwie oraz w wieku dorosłym. Z początku zmiany skórne pojawiają się na twarzy w postaci małych strupków, nadżerek, dopiero później przemieszczają się na resztę ciała. Pielęgnacja skóry podczas choroby jest niezwykle ważna i zapobiega rozwojowi schorzenia. Należy ją regularnie nawilżać i odtłuszczać za pomocą specjalnych kosmetyków (przebadanych wcześniej pod względem alergicznym). Leczenie polega głównie na dobraniu odpowiedniej diety, odczulaniu, podawaniu leków histaminowych oraz kortykosteroidów.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - poradnik medyczny online