Choroba GLIŃSKIEGO i SIMMONDSA
Schorzenie będące efektem przewlekłej niewydolności przedniego płata przysadki spowodowane przez nowotwór lub proces zapalny. Zazwyczaj stwierdzany jest u osób miedzy 30 a 40 rokiem życia. Częściej występuje u kobiet. Brak lub niedobór hormonów przedniego płata przysadki powoduje upośledzone działanie wielu gruczołów: tarczycy, kory nadnerczy, jąder i jajników.
Objawy:
-
osłabienie,
-
u kobiet następuje zatrzymanie menstruacji,
-
wrażliwość na zimno,
-
senność, brak apetytu, apatia,
-
wrażliwość na stres i urazy,
-
czasami zaburzenia widzenia,
-
wypadanie owłosienia (łonowego lub pachowego),
-
bladość skóry,
-
zaburzenia popędu płciowego,
-
u mężczyzn zanik zarostu i owłosienia klatki piersiowej,
-
drgawki i zwiększone ciśnienie śródczaszkowe.
Objawy choroby Glińskiego i Simmondsa są bardzo podobne do objawów jadłowstrętu psychicznego, prowadzą do podobnego wyniszczenia organizmu i zaniku gruczołów dokrewnych.
Przyczyny:
U kobiet może być spowodowane ciężkim porodem i krwotokiem w wyniku czego powstają zakrzepy w przysadce mózgowej. Choroba może także być efektem powstania nowotworu przysadki lub przy przerzutach z innych organów. Przyczynami mogą być też zakażenia, operacje neurochirurgiczne, procesy zapalne, urazy głowy lub choroby naczyniowe.
Leczenie:
Polega na uzupełnianiu ubytku hormonów płciowych, kory nadnerczy i tarczycy. Leczenie operacyjne jest stosowane gdy przyczyną jest guz przysadki. Rozrost guza czy nowotworu będący efektem braku leczenia prowadzi do śmierci.
Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne



