Choroby tropikalne: tężec
Coraz więcej ludzi zamiast spędzać wakacje w Polsce, wyrusza na egzotyczne wyprawy do Egiptu, Grecji, Hiszpanii, Tunezji, Turcji czy Kenii. Niewielu z nich jednak wie, że przed podróżą w te atrakcyjne regiony należy się odpowiednio zabezpieczyć. Groźne choroby, których można się tam nabawić mogą doprowadzić do poważnych powikłań, a nawet śmierci.
Jedną z nich jest tężec – schorzenie, które występuje na całym świecie. Ciężkie konsekwencje jakich może doznać zainfekowana orzęsioną laseczką tężca osoba, pojawiają się na skutek wniknięcia tego mikroskopijnego organizmu do ciała człowieka. Wniknięcie następuje w wyniku pojawienia się nawet najmniejszej ranki, np. takiej, która powstaje po ukąszeniu komara. W momencie kiedy zakażone jednostki przenikną do ciała człowieka, zaczynają ekspresowo się namnażać, jednocześnie zatruwając swojego „lokatora”. Zainfekowane zostają rozmaite narządy, w tym również układ nerwowy i serce. Stąd głównym objawem choroby są niekontrolowane skurcze mięśni mogące doprowadzić m.in. do ataku serca. Na początku skurcze atakują żuchwę w wyniku czego dochodzi do szczękościsku. Potem infekcja przenosi się na mięśnie szkieletowe. Wywołuje to niekontrolowane łukowate wyprężenie ciała oraz zmianę mimikę twarzy, na której pojawia się tzw. grymas. Miejsce w którym bakterie wniknęły do wnętrza organizmu, boli, a jego mięśnie – podobnie jak reszta ciała – podlegają skurczom.
Wszystkie objawy dają o sobie znać dopiero od trzech do czternastu dni po zakażeniu. Leczenie tężca odbywa się na oddziałach intensywnej opieki medycznej i polega na oczyszczeniu zainfekowanego miejsca i podaniu choremu surowicy przeciwtężcowej. Najlepszym zabezpieczeniem przed tym schorzeniem jest zaszczepienie przed tropikalnym wypoczynkiem. Szczepionka jest bezpłatna, a do tego przebiega dość szybko. Aby była skuteczna należy powtarzać ją nie rzadziej niż raz na dziesięć lat. Pierwszą szczepionkę przeciw tężcowi należy podawać dzieciom w drugim miesiącu ich życia.



