Nowotwór tarczycy w zestawieniu z innymi nowotworami zajmuje odległe miejsce pod względem częstości występowania. Chorują na niego częściej kobiety, choć jest spotykany również u mężczyzn. Objawy są zwykle niecharakterystyczne i trudno je odróżnić od innych chorób tarczycy. Nie należy więc bagatelizować dolegliwości tj. powiększenie węzłów chłonnych szyi, wyczuwalny guz, szybki wzrost długoletniego wola, duszność, chrypka czy zaburzenia połykania.

W celu rozpoznania zmian w obrębie tarczycy należy wykonać badanie ultrasonograficzne. W obrazie ultrasonograficznym rak tarczycy występuje najczęściej jako zmiana lita. Przy podejrzanych zmianach wykonywana jest dodatkowo biopsja aspiracyjna cienkoigłowa pod kontrolą ultrasonografii, którą należy powtórzyć w wątpliwych przypadkach. Szczególne trudności w rozpoznaniu obrazu mikroskopowego stwarza dobrze zróżnicowany rak pęcherzykowy, który przypomina gruczolaka pęcherzykowego.

Kolejnym badaniem jest scyntygrafia tarczycy z użyciem jodu a w niektórych sytuacjach scyntygrafia całego ciała. W procesie diagnostycznym wykonywane są również badania laboratoryjne tj. oznaczanie w surowicy kalcytoniny, wapnia, TSH oraz hormonów tarczycy (fT3 i fT4) czy tyreoglobuliny oraz konsultacja laryngologiczna (ocena stanu strun głosowych). Natomiast RTG klatki piersiowej oraz tomografia komputerowa szyi i śródpiersia górnego pozwalają stwierdzić czy nowotwór nacieka narządy sąsiednie. Najpewniejszym jednak badaniem jest pooperacyjne badanie histopatologiczne usuniętej zmiany.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne