Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to przewlekłe, o nieustalonym pochodzeniu, zapalenie błony śluzowej jelita grubego bądź odbytu. Jest to schorzenie występujące głównie u rasy białej, u osób w przedziale wiekowym 20 – 40 lat, równomiernie dotykające zarówno kobiety jak i mężczyzn.

Głównymi objawami mogącymi wskazywać na tą właśnie chorobę są długotrwałe bóle brzucha, nieustające biegunki i zaparcia. Zaobserwować można również krew w stolcu, znaczną utratę wagi, lub aftowe zapalenie śluzówki jamy ustnej. W przebiegu i występujących objawach przypomina chorobę Leśniowskiego-Crohna, jednak w przeciwieństwie do niej nie tworzy przetok i rzadziej dochodzi do perforacji jelit. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego istnieje jednak większe zagrożenie rozwoju u pacjenta raka jelita grubego.

Leczenie zapalenia jelita grubego polega na leczeniu zachowawczym czyli farmakologicznym, gdzie tylko w skrajnych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna, polegająca na usunięciu jelita grubego, odbytu i odbytnicy i stworzeniu tzw. ileostomii, potocznie nazywanej zbiornikiem jelitowym. Ważną rolę spełnia także odpowiednia dieta, zmieniana elastycznie w zależności od etapu choroby. W okresie remisji zaleca się spożywanie potraw lekko strawnych, ubogich w błonnik, ograniczenie mleka oraz przetworów mlecznych. Natomiast w fazie zaostrzenia objawów chorobowych, wymagane jest stosowanie diety dojelitowej, bezresztkowej, stosowanej doustnie lub bezpośrednio dojelitowo. Jednocześnie  za pośrednictwem kroplówki uzupełnia się niedobory elektrolitów, płynów i białek.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - poradnik medyczny online