Schorzenie odkryte, nazwane i opisane przez Oslera w 1892 roku to choroba polegająca na przewlekłym stanie ( przynajmniej trzy miesiące ), charakteryzujące się bólami brzucha i zaburzeniami rytmu wypróżnień. Na tą chorobę cierpi połowa pacjentów mająca problemy żołądkowe. Co ciekawe, kobiety chorują na to dwa razy częściej niż mężczyźni. Szacuje się że problem zespołu jelita drażliwego jest drugim, po przeziębieniu , schorzeniem zgłaszanym w przychodniach i klinikach.

Przyczyna choroby, jak dotąd, nie została jeszcze poznana. Zaobserwowano jedynie zaburzenia pracy mięśni gładkich jelita. Zmiany anatomiczne nie wystąpiły w żadnym standardowym przypadku znanym medycynie. Domniemaną przyczyną choroby jest niesprawny układ nerwowy, gdyż występuje, podczas choroby, zaburzenie czucia trzewnego oraz obniżenie progu bólu w tym rejonie.

Czynnikami wyzwalającymi objawy choroby, są przede wszystkim stres i zła dieta. Walka z zespołem jelita drażliwego to bardzo trudna sprawa dla chorego ale również lekarza. Podstawową zasadą leczenia, jest utrzymywanie ściśle, określonej przez specjalistę, diety. Każda dieta powinna być indywidualnie dobierana. Ważne jest aby unikać takich rzeczy jak:  kawy, czekolady, czy też tłuszczu, są to pokarmy które organizm źle "znosi". Dieta chorego nie musi być bardzo drastyczna ( chyba że dany przypadek tego wymaga ), wystarczy że jest bardzo zdrowa, zawiera dużo błonnika, który wspomaga perystaltykę jelit. Dzienny harmonogram posiłków to kolejna bardzo istotna sprawa. Jedzenie małych ilości pokarmu w małych odstępach czasowych to ważna i często pomijana sprawa w tego typu schorzeniach. Każdy duży, syty posiłek może zaostrzyć objawy.

Stres to kolejny ważny czynnik wzmagający objawy choroby. Jest dużo trudniejszy do wyeliminowania niż zła dieta. Bardzo pomocna, w tym problemie, może okazać się psychoterapia.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne