Czym jest i dlaczego w niektórych przypadkach sprawdza się lepiej, niż cokolwiek innego?

Dla jednych jest tylko zabawą, dla innych - doskonałą formą rehabilitacji, zwłaszcza u dzieci. Nie od dziś bowiem wiadomo, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Nie tylko, bo ten wyszkolony może być także jego pomocnikiem i łącznikiem ze światem zewnętrznym. Dogoterapia to nie tylko forma rehabilitacji, ale też pomoc w codziennym życiu. Poprzez zabawę, ćwiczenia, lub codzienny kontakt z psem, łatwiej jest funkcjonować, nawet w obliczu choroby.

Dogoterapię poleca się niepełnosprawnym, upośledzonym, lub chorym na autyzm. Wykonywane ćwiczenia, albo próba kontaktu z chorym podjęta przez terapeutę jest łatwiejsza, gdy towarzyszy mu zwierzę. Form dogoterapii jest wiele, a różnice miedzy tymi formami są zauważalne w zależności od konkretnej choroby. Osobom niepełnosprawnym nie towarzyszy pies terapeutyczny, ale pies - przewodnik. Oba zwierzaki wyróżnia szkolenie. Pierwszy ma pomóc terapeutom zawiązać kontakt z chorym, drugi ma pomóc choremu w kontakcie z otoczeniem.

Psy szkoli się od małego. Wyczula na polecenia opiekunów, sprawdza poziom agresji, wychowuje i przystosowuje do współpracy z innymi ludźmi. Zwykle, są niezawodnymi towarzyszami, zwłaszcza dla niewidomych.  Z reguły są odporne na stres, bardzo przyjacielskie, łagodne i posłuszne. Inne nie mają szans na przejście kwalifikacji terapeutycznych.

Co daje dogoterapia? Z pewnością to świetna rozrywka nie tylko dla chorych, ale i dla ich bliskich. Uczą się oni, jak postępować z pacjentem i ze zwierzęciem. Pies za to, jest wspaniałym przyjacielem, który nadaje naszemu życiu sens, podnosi ludzi z depresji i pomaga w trudach codziennego życia. Skupia także naszą uwagę i poprawia koncentrację.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - poradnik medyczny online