Fotodermatoza to choroba skóry, która powstaje w wyniku oddziaływania na ciało promieni słonecznych. Występuje zarówno u dzieci jak i dorosłych, a objawia się w nadwrażliwości na promieniowanie ultrafioletowe. Schorzenie może być uzależnione od reakcji odpornościowych (immunologicznych) organizmu, czynników egzogennych. Może mieć charakter wrodzony albo nabyty. Chorobę wywołują z reguły składniki, które mają działanie fototoksyczne. Znajdziemy je w niektórych produktach spożywczych, lekach (głównie doustnych takich jak hipotensyjne, przeciwpadaczkowe czy przeciwcukrzycowe) i kosmetykach.

Do substancji tych zaliczamy między innymi barwniki i substancje roślinne. U osób chorych na fotodermatozę już nawet niewielka dawka słońca wywołuje zmiany na skórze. Mogą to być np. wielopostaciowe wykwity takie jak opryszczki, rumienie czy pęcherzyki lub też świąd. Niektóre z wymienionych form, pozostawiają po sobie ślad w postaci niewielkiej blizny. Występują zazwyczaj na odsłoniętych częściach ciała, najczęściej po kilku godzinach od zejścia z nasłonecznionego obszaru. Bywa, że podstawowym objawom fotodermatozy towarzyszy zapalenie spojówek i gorączka. Leczenie schorzenia polega na stosowaniu środków ochronnych oraz hartowaniu skóry za pomocą tak zwanej fotochemoterapii. Fotochemoterapia to inaczej forma zwalczania chorób przy pomocy światła ultrafioletowego i specjalistycznych substancji chemicznych zwiększających wrażliwość skóry na nadfiolet. Innym objawem fotodermatozy może być świetlne zapalenie czerwieni wargowej polegające na wystąpieniu stanu zapalnego czy nadżerek w tym obszarze.

W celu ochrony przed niekorzystnymi rezultatami schorzenia, należy posmarować usta pomadką ochronną lub tłustym kremem nawilżającym. Uczulenie na słońce może też objawiać się wystąpieniem bąbli pokrzywkowych na skórze. Nieocenioną pomocą w leczeniu tej przypadłości są leki przeciwhistaminowe (stosowne w bardzo wysokich dawkach) albo zabiegi odczulające.