Na pasożyta lambliozy można natknąć się w często odwiedzanych przez dzieci miejscach, takich jak toaleta, piaskownica czy basen.  Jako że choroba nie powoduje żadnych, konkretnych objawów, niezwykle trudno ją zdiagnozować. Umiejscowione w jelicie cienkim, dwunastnicy albo pęcherzyku żółciowym pasożyty dają o sobie znać u zaledwie dziesięciu procent pacjentów. Co prawda podczas schorzenia mogą wystąpić bóle brzucha czy prawego podżebrza, migreny, zmęczenie, problemy ze snem, wysypki, stany podgorączkowe, biegunki czy stolce o przykrym zapachu, zawierające fragmenty niestrawionego pokarmu, ale zazwyczaj symptomy te nie pojawiają się regularnie. Przejawem lambliozy może być również wzmożone łaknienie na słodycze, przy jednoczesnej niechęci do wszelkiej innej formy odżywiania.

Za przenoszenie choroby odpowiedzialne są m.in. muchy. Do zakażenia może dojść również wtedy, kiedy zjemy produkt spożywczy zanieczyszczony lambliami albo nie umyjemy rąk po skorzystaniu z toalety. Lamblie są pierwotniakami o gruszkowatym kształcie, który za pomocą przyssawki zespaja się z błoną śluzową przewodu pokarmowego człowieka (występuje również u zwierząt). Następnie żywi się i rozmnaża upośledzając jednocześnie funkcje  chłonne jelita. Jako że pasożyty rozprzestrzeniają się bardzo szybko, w niewielkim odstępie czasu na schorzenie może zapaść cała rodzina. Walka z lambliami nie jest prosta gdyż są odporne na temperaturę oraz niektóre leki.

Na lambliozę szczególnie narażone są dzieci. Dzieje się tak dlatego, że to one najczęściej są na bakier z higieną. Rodzice powinni zatem zwracać szczególną uwagę na to czy maluchy myją ręce po powrocie z łazienki, piaskownicy czy podwórka. Powinni też pilnować by ich pociechy nie zbliżały się do obcych zwierząt, a co za tym idzie – nie głaskały ich. Do zakażenia lambliozą dochodzi często na skutek korzystania ze szkolnych toalet. Jedyną szansą na zdiagnozowanie schorzenia jest wykonanie mikroskopowego badania kału.

Tylko ono jest w stanie wykryć  obecność cyst pasożytów w ciele człowieka. Po postawieniu diagnozy lekarz wybiera odpowiedni dla pacjenta sposób dojścia do zdrowia oraz przepisuje właściwe leki. Zdecydowanie odradza się podawanie środków farmakologicznych na własną rękę.