Oczy nowonarodzonego malucha są szczególnie wrażliwe na wszelkie infekcje. W celu uniknięcia zapalenia spojówek należy w odpowiedni sposób o nie zadbać. Dopiero  po przyjściu na świat dziecka jego oczy wykonują pierwszą aktywność. Wcześniej, w brzuchu mamy, gdzie panują egipskie ciemności, są do niczego niepotrzebne. Obraz widziany przez niemowlaka różni się od obrazu widzianego przez dorosłego człowieka. Dziecko widzi nieostro, czasami dwuwymiarowo.

Nie dostrzega też głębi widzianego obrazu. Stąd nim gałka zostanie wzmocniona, a obraz należycie wyostrzony musi minąć trochę czasu. U małych dzieci można zaobserwować znaczną nadprodukcję śluzu, która staje się przyczyną wystąpienia rozmaitych wirusów i bakterii. Najczęstszym schorzeniem jest zapalenie spojówek. Choroba objawia się zaczerwieniem powiek i gałki ocznej. Wyraźniej uwidaczniają się również naczynia krwionośne. Aby uchronić oczy maluszka przed atakiem niepożądanych infekcji należy tuż po narodzinach zakroplić jego oczu jednoprocentowym roztworem azotanu srebra. Sporym problemem jeśli chodzi o oczy nowonarodzonego dziecka jest początkowe niewytwarzanie łez, które przyczynia się znacznego wysuszenia gałki ocznej. Jeśli gałka straci swą wilgotność może się zdarzyć, że maluch obudzi się zaklejonymi ropą oczkami. Pojawi się więc stan zapalny o łagodnym przebiegu.

W takim przypadku najlepszym rozwiązaniem będzie przemywanie oczu wacikiem z dodatkiem soli fizjologicznej. Usuwanie żółtej wydzieliny za pomocą samego, suchego wacika może tylko podrażnić zaczerwienioną skórę. Pielęgnować oczy dziecka można przy okazji każdej kąpieli. Nie należy robić tego watą albo ligniną. Jeżeli maluszek często trze rączką po buzi, warto co jakiś czas myć mu twarz i dłonie. W przeciwnym razie bakterie odpowiedzialne za zapalenie spojówek mogą rozprzestrzenić się na drugie oko albo na inne partie buzi czy ciała.