Nazywany często chorobą żeglarzy, marynarzy i więźniów, szkorbut zyskał sobie mało przychylną opinię dolegliwości wstydliwej i niejako poniżającej. Wcześniej nie znano przyczyn powstawania szkorbutu, uznawano to za stan naturalny – dziś dzięki medycznej wiedzy wiadomo, co tą chorobę wywołuje, jak jej zapobiegać i jak leczyć.

Istotną rolę odgrywa w tym wypadku witamina C, której człowiek nie może wytworzyć w swoim organizmie, a musi ją dostarczyć ze źródeł zewnętrznych. Głównie z owoców, warzyw i ogólnie pojętych składników pokarmowych bogatych w przeróżne witaminy, w niektórych przypadkach może przyjmować ją w postaci tabletek doustnych lub musujących. Marynarze nie mieli dostępu ani do tabletek ani do świeżych owoców i warzyw, stąd problemy z niedoborem witaminy C i masowe pojawienie się szkorbutu. Prócz niemiłego wyglądu i zapachu, szkorbut objawia się też krwawieniem z dziąseł, ich obrzękiem, bólem w jamie ustnej, ogólnym osłabieniem organizmu, zmniejszeniem odporności. Dodatkowo wystąpić mogą bóle mięśni oraz stawów w w kończynach dolnych i długotrwałym okresem leczenia się ran (odnawianie naskórka). Nieleczony i ignorowany może prowadzić nawet do śmierci!

Są to jednak przypadku skrajne, które nie dotyczą dzieci. To one bowiem są najbardziej podatne na tą chorobę, dlatego należy dołożyć wszelkich starań, aby zadbać o ich zdrowie. Wbrew powszechnej opinii szkorbut nie jest wynikiem nadmiernego jedzenia słodyczy, ale skutkiem niedoboru bardzo ważnej witaminy C. Zjedzenie dziennie już jednego owocu zawierającego ten składnik zmniejsza ryzyko zachorowanie nawet o kilkadziesiąt procent.
Wbrew też powszechnej opinii szkorbut nie objawia się jedynie gniciem zębów i równie dobrze objawy te mogą wystąpić na języku czy wewnętrznej stronie jamy ustnej, a także w każdym miejscu, gdzie występuje tkanka łączna, która jest głównym miejscem objawów.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - poradnik medyczny online