Antykoncepcja jest tematem tabu w pewnych zamkniętych środowiskach, głównie religijnych albo o skrajnie moralnych poglądach. Dlatego też kobiety z takich społeczeństw nie mają dostatecznej wiedzy na jej temat, a jeśli już mają, to zwykle jest ona kolosalnie fałszywa i zawiera jedynie negatywnie nastawiające wiadomości.

Jednak nawet w bardziej otwartych środowiskach powstaje konsternacja wśród pań, kiedy pada nagle hasło zastrzyków hormonalnych – czyli środka antykoncepcyjnego przeznaczonego dla kobiet z przeciwwskazaniami do antykoncepcji doustnymi środkami hormonalnymi.

Cechą charakterystyczną i główną wadą takiej metody zapobiegania ciąży jest stała niepłodność w okresie trzech miesięcy od przyjęcia zastrzyku. W sferze długofalowej więc ten rodzaj antykoncepcji jest odradzany, bo może w skrajnych przypadkach powodować niepłodność stałą. Zastrzyki hormonalne zaleca się kobietom z chorobami wątroby, nowotworowymi, zakrzepami oraz karmiącym dziecko i będącym już po porodzie. Do wad należy też często występujące nagłe zwiększenie masy ciała oraz powtarzające się bóle głowy, a także trądzik i mdłości.

Jako że jest to forma poważnej antykoncepcji, zastrzyki dostępne są jedynie na receptę i zawierają taki środek jak octan medroksyprogesteronu, który skutecznie zastępuje naturalny progesteron. Po przyjęciu zastrzyku hormonalnego zaczyna on działać na przysadkę mózgową, co powoduje powstrzymanie wytwarzania komórek jajowych i w rezultacie brak miesiączki. Chociaż nie ma bezpośrednich przeciwwskazań, by z takiej antykoncepcji korzystały kobiety nie będące jeszcze w ciąży – to mimo wszystko odradza się im tą metodę, zalecając środki mniejszego ryzyka i nie powodujące większych zmian w organizmie. Po stosowaniu zastrzyków bowiem kobieta „dochodzi” do siebie przez kolejne kilka miesięcy, zanim z powrotem odzyska pełną płodność.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne