Każdy z nas zdaje sobie sprawę, że planując wakacje nad morzem wystawia się na dobroczynne działanie jodu, który jest rozpylany przez fale (im większe, tym więcej jodu wydzielają). Odpowiednia ilość tego pierwiastka w organizmie wyrównuje poziom hormonów, a co za tym idzie – usprawnia działanie tarczycy (narząd znajdujący się u podstawy szyi ).

Podczas gdy w mieście przyswajamy jod wyłącznie z pokarmem, nad morzem – czy tego chcemy czy nie – czynnie nim oddychamy. Niedobór jodu prowadzi zazwyczaj do powiększenia się tarczycy, która po czasie zaczyna uciskać sąsiadujące elementy ciała, takie jak przełyk czy tchawica. Szczególnie ważne jest zaopatrywanie w jod kobiet będących w stanie błogosławionym. Dzieje się tak, ponieważ na pewnym etapie rozwoju, płód zaczyna korzystać z zapasów tego pierwiastka, zgromadzonych przez przyszłą mamę. Jeśli nie dysponuje ona odpowiednią ilością jodu, dziecko może w przyszłości borykać się z niedoborem tego pierwiastka. Najpoważniejszą tego konsekwencją jest opóźnienie procesu rozwoju dziecka oraz jego mózgu.
Najwięcej jodu znajduje się nad morzem. Najnowsze badania wskazują, że tamtejszy klimat, dzięki zawartości dobroczynnego pierwiastka wspomaga proces odchudzania. Nadmorskie powietrze stanowi również kurację uodparniającą dla dzieci, które są słabe i chorowite. Największe stężenie jodu w powietrzu notuje się na jesieni, zaraz po sztormie albo burzy.

Dzienne dawka jodu dla dorosłego człowieka powinna wynosić ok. sto sześćdziesiąt mikrogram (nieco więcej u kobiet w ciąży i pań karmiących piersią). O ile osoby zamieszkujące tereny nadmorskie przyswajają te dawkę automatycznie, o tyle ludzie z centralnej Polski muszą pozyskiwać ją z pożywienia. Ryby, owoce morza, glony, ser żółty, nabiał, jajka czy woda mineralna to tylko przykłady bogatych w ten pierwiastek produktów spożywczych.