Problem wielu par czy nawet pojedynczych jednostek, który nie raz i nie dwa doprowadził do rozpadu związków. Partnerzy wzajemnie obwiniają się o to, że nie mogą mieć dzieci, zupełnie ignorując fakt, że w większości przypadków nie ma w tym ich winy. Tak naprawdę bowiem bezpłodność w ogromnej części wynika z czynników wrodzonych lub nieświadomego zachowania. Jednak faktycznym terminem medycznym takie schorzenie powinno nazywać się niepłodnością, która w dużym procencie jest uleczalna.

Kiedy mimo stałego współżycia i niestosowania żadnych środków antykoncepcyjnych, odpowiedniego dobierania terminu owulacji kobieta nie może zajść w ciążę, zaleca się wizytę u lekarza specjalisty. Ten, po wykryciu ewentualnej wady u kobiety lub mężczyzny zaleci odpowiednią ścieżkę leczenia, polegającą zwykle na kuracji farmakologicznej lub operacyjnej. Może zaproponować też metodę in vitro, która wciąż budzi wiele moralnych i etycznych kontrowersji.

W kwestii niepłodności wielką rolę odgrywają czynniki życiowe oraz styl życia zarówno kobiety jak i mężczyzny. Przyczyną czasowej lub długotrwałej niepłodności mogą być np. zażywane używki (narkotyki, alkohol, nikotyna), przebyte choroby (cukrzyca, schorzenia tarczycy, nadnerczy, choroby jąder, jajników, nerek, impotencja), nowotwory, problemy z otyłością lub anoreksja oraz wiele innych. Ponieważ zaś w XXI wieku zarówno używki jak i wspomniane dolegliwości są na porządku dziennym, także i niepłodność dotyka wiele osób. Kobiety mogą mieć problemy z zajściem w ciążę w sytuacji, gdy długi czas poddawane były kuracji hormonalnej, u mężczyzn występuje problem z niewykształcaniem się plemników w wyniku niedorozwoju gonad. Należy więc pamiętać, że w dziedzinie niepłodności nie ma bezpośrednich „winnych”, a odpowiedzialność pośrednia może leżeć zarówno po stronie mężczyzny jak i kobiety.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - poradnik medyczny online