Teoretycznie wszyscy wiedzą, czym jest zez, jak się objawia, ponieważ objawy te są od razu widoczne. Często osoby z zezem traktowane są gorzej od ludzi bez takiej wady, a za ich plecami rzucane są ukradkowe spojrzenia.

Zez to wada wzroku mająca swój początek w osłabieniu mięśni ocznych, przez co jedno lub oboje oczu ustawiają się w kątach różnych od tych, które uznawane są za prawidłowe. Wada ta występuje jako wrodzona, nabyta, stała lub czasowa, może mieć też znamiona ukrytej, a objawia się dopiero podczas prostego ćwiczenia (zakrycia jednego oka). Trzeba też zauważyć, że wiele niemowląt w pierwszych trzech miesiącach życia objawia u siebie tzw. zez pozorny, który z czasem sam zanika.

W innym wypadku jednak konieczne jest specjalne leczenie, operacyjne lub za pomocą okularów, ponieważ zez sam nie minie a tym bardziej nie da się z niego wyrosnąć (prócz zeza pozornego – chyba że dziecko skończyło już trzy miesiące, wtedy wizyta u okulisty absolutnie nie będzie czymś dziwnym). Stosowane w leczeniu zeza okulary mają szkła pryzmatyczne, które zmieniają bieg promieni w ten sposób, aby padały one w na siatkówkę w miejscach „korespondujących” ze sobą w obu gałkach ocznych. Z czasem jednak okulary nie spełniają już swojej roli, a wada się pogłębia – konieczna jest wtedy interwencja chirurgiczna.

W przypadku zeza towarzyszącego następuje też dość częsta zmiana samych okularów refrakcyjnych, zwykle co pół roku lub co rok. Zez taki wymaga też stałych kontroli. Stosowane są też takie metody jak zasłanianie zdrowego oka – dzięki temu oko zezujące przejmuje na siebie ciężar widzenia i zmuszane jest do większej akomodacji obrazu. Inna metoda polega na podawaniu specjalnych środków (atropiny) do oka zdrowego, które powodują jego czasowe zaburzenie widzenia. Cel działania jest taki sam jak powyżej, czyli przeniesienie ciężaru widzenia na oko zezujące.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne