Opryszczka jest ogólnie znanym schorzeniem, niestety często lekceważonym i uważanym jedynie za problem natury kosmetycznej. Charakteryzuje się specyficznymi zmianami na skórze lub błonie śluzowej, licznych pęcherzykach i zaczerwienieniach wraz z niekomfortowym uczuciem pieczenia i świądu. Winne powstaniu opryszczki są wirusy HSV-1, który odpowiedzialny jest za pojawienie się tradycyjnego „zimna” w okolicach wargi wraz z dużym prawdopodobieństwem zaatakowania także opon mózgowych czy oczu; oraz HSV-2, który jest bezpośrednią przyczyną opryszczki narządów płciowych, zwłaszcza u kobiet.
Pojawienie się opryszczki często towarzyszy ogólnemu spadkowi odporności oraz osłabieniu systemu immunologicznego organizmu. Wirusem opryszczki możemy zarazić się już w dzieciństwie, najczęściej od osób dorosłych i rówieśników, nie tylko przez bezpośredni kontakt dotykowy, ale także drogą kropelkową. Aby uniknąć zarażenia się HSV-1 zrezygnujmy z pocałunków z osobą mającą opryszczkę, nie używajmy tych samych sztućców, naczyń czy ręczników zaś w przypadku, gdy sami borykamy się z tym problemem, unikajmy dotykania opryszczki, ponieważ możemy dodatkowo wirus przenieść do oka, co niesie za sobą poważne konsekwencje.
Kiedy przynajmniej raz w życiu chorowaliśmy na opryszczkę, jesteśmy nosicielami jej wirusa. Jako, że opryszczka towarzyszy osłabieniu odporności, musimy zadbać o odpowiednią dietę bogatą w makro i mikroelementy, aktywność fizyczną, optymalną ilość snu oraz unikanie niepotrzebnych stresów i emocji. Gdy pojawią się pierwsze objawy opryszczki możemy im zapobiec używając plasterków, maści lub preparatów z zawartością cynku, pencyklowiru lub acyklowiru.
Czy opryszczka wymaga konsultacji z lekarzem? W przypadku tradycyjnej opryszczki spowodowanej wirusem HSV-1 wizyta u lekarza nie jest konieczna, jednak w przypadku opryszczki okolic płciowych kontakt z nim staje się niezbędny. Odpowiednie leki i wskazówki pozwolą nam uniknąć przykrych i niebezpiecznych zarówno dla nas jak i naszych najbliższych konsekwencji.