Oczopląs można zdefiniować jako chorobę gałek ocznych, które mimowolnie i bez kontroli układu ośrodkowego wykonują rytmiczne ruchy na płaszczyznach poziomej i eliptycznej. Jest to dolegliwość niezależna od naszej woli, zwykle wrodzona choć możliwe jest jej nabycie w wyniku powikłań po innej chorobie lub na wskutek zażywania niektórych leków.
Oczopląs nierozerwalnie złączony jest z dwoma innymi czynnikami chorób oczy – zezem oraz achromatopsją. Drgania gałek ocznych są nieregularne, mimo że występują na konkretnych płaszczyznach i skutecznie uniemożliwiają prawidłowe widzenie, przez co chorzy nie mogą np. prowadzić samochodów czy pracować przy komputerach. Dodatkowo drgania te są stałe lub zmieniają się w zależności od tego w jakim kierunku lub na co patrzymy. Wyróżniamy przy tym kilka odmian tej choroby: wahadłowy, ośrodkowy, samoistny, obwodowy, wywołany (błędnikowy, poobrotowy), cieplny i optokinetyczny.

Choroba ta bardzo często występuje wraz z zaburzeniami pnia mózgu, móżdżku, z uszkodzeniami błędnika oraz w przypadku zatruć alkoholowych. W przypadku oczopląsu wrodzonego nie stwierdza się zwykle aż takiego uszkodzenia zmysłu wzroku, aby powstawało wrażenie samoistnych ruchów przedmiotów, zaburzeniu ulega jedynie ostrość widzenia. Zaburzenie to zostaje zminimalizowane, kiedy pacjent (indywidualnie w każdym przypadku) odkryje tzw. pozycję zerową, gdzie pole ostrości staje się unormowane. W takich przypadkach oczopląs może być leczony z pewnymi efektami, w innych sytuacjach leczenie nie przyniesie pożądanych skutków. Właśnie dla tego choroba ta uważana jest za wyjątkowo uciążliwą i dolegliwą. Z reguły bowiem leczenie jest uniemożliwione, a w nielicznych przypadkach zastosowania kuracji efekty nie zawsze są zadowalające. Oczopląsu nie wolno ignorować – może być on bowiem objawem innych, bardziej poważnych chorób organizmu.
 

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne