Zatrucia to ostry stan zaburzeń czynności organizmu spowodowany wchłonięciem substancji toksycznej, która dostała się do organizmu człowieka poprzez przewód pokarmowy, drogi oddechowe, skórę lub bezpośrednio do krwi (narkotyki).

Objawami zatrucia są:

- zaburzenia oddechu
- drgawki
- arytmia serca
- zaburzenia układu pokarmowego (wymioty, nudności, biegunka)
- uszkodzenia skóry
 
Jeśli zauważamy u kogoś objawy zatrucia, ważne jest szybkie ustalenie okoliczności zdarzenia, rodzaju substancji toksycznej i drogi jej przedostania się do organizmu człowieka oraz ewentualne rozpoczęcie – do przyjazdu karetki – postępowania terapeutycznego, a nawet reanimacyjnego.
Należy zabezpieczyć przedmioty, rzeczy, które byłyby pomocne w identyfikacji trucizny (pudełka po lekach, resztki jedzenia, wymiociny itp.)
Substancję toksyczną należy jak najszybciej usnąć z organizmu człowieka. Jeśli dostała się ona drogą przewodu pokarmowego, należy wywołać u osoby z objawami zatrucia – wymioty (drażniąc tylną ścianę gardła, podając do picia letnią wodę (nawet z dodatkiem mydła)).

Wywoływanie wymiotów ma sens tylko wówczas, gdy od zażycia trucizny nie upłynęło więcej niż 4 godziny. Bezwzględnie nie można wywoływać wymiotów u osoby nieprzytomnej, u osoby z drgawkami, z upośledzonym odruchem wymiotnym oraz gdy istnieje podejrzenie, że osoba zażyła truciznę będącą silnie żrącą substancją.
 
U osób przytomnych uzasadnione jest ponadto podawanie węgla aktywowanego, ponieważ adsorbuje cząstki trucizny, oraz podawanie herbaty ze względu na to, że tanina ma właściwości wiążące niektóre substancje toksyczne.
 
Jeśli trucizna dostała się do organizmu człowieka drogą wziewną, przede wszystkim należy osobę poszkodowaną odseparować od miejsca skażonego i ocenić jej funkcje życiowe.
 
Więcej informacji na temat tego, w jaki sposób udzielać pierwszej pomocy osobom z zatruciami, podczas wypadku domowego lub samochodowego można zdobyć na naszych jednodniowych kursach z zasad udzielania I pomocy.

Kursy I pomocy w CMP - zapraszamy