Przeciwciała antykardiolipidowe + ANA - Inne nazwy: przeciwciała przeciw kardiolipinie, przeciwciała antyfosfolipidowe. Jest to niejednorodna grupa autoprzeciwciał klas IgG, IgM, IgA skierowanych przeciw określonym ujemnie naładowanym fosfolipidom oraz wiążącym fosfolipidy białkom osocza. Jednym z takich fosfolipidów jest kardiolipina, stąd dawniej używana także nazwa przeciwciała antykardiolipinowe. Schorzenie nazywane zespołem antyfosfolipidowym wiąże się z obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych we krwi.

Ważne znaczenie w rozwoju zespołu antyfosfolipidowego odgrywa kofaktor  beta2 - glikoproteina, ponieważ, jak się obecnie uważa, warunkuje on działanie prozakrzepowe przeciwciał antyfosfolipidowych. Inne kofaktory to: protrombina, białko S, białko C, trombomodulina i aneksyna.

Nie zawsze obecność przeciwciał antyfosfolipidowych ma znaczenie patologiczne. Niekiedy te przeciwciała pojawiają się w przebiegu zakażeń bakteryjnych, wirusowych i pasożytniczych (np. kiły). Znane są także przypadki pojawiania się we krwi przeciwciał antyfosfolipidowych przy stosowaniu niektórych leków.Ta klasa niepatogennych przeciwciał antyfosfolipidowych należy do immunoglobulin M i jest określana, jako przeciwciała antyfosfolipidowe β-2GPI-niezależne.

Przeciwciała tarczycowe - TPO i TG – to przeciwciała skierowane przeciwko składnikom gruczołu tarczowego, oznaczane w  diagnostyce metodami radioimmunologicznymi lub immunochemicznymi.

• anty-TPO – są to przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej
• anty-TG – są to przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie

Przeciwciała anty-TG i anty-TPO występują w przebiegu autoimmunologicznego zapalenia tarczycy. Podwyższone przeciwciała oznaczają Hashimoto (choroba Hashimoto - nazwana tak na cześć XX-wiecznego japońskiego lekarza, Hakiro Hashimoto, który pierwszy podał jej opis - powoduje, że czynność tarczycy ulega zakłóceniu).

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - poradnik medyczny online