Jakkolwiek w większości przypadków gatunki paciorkowców nie są zbytnio szkodliwe i nie powodują większych problemów ze zdrowiem, to istnieją jednak grupy wyjątkowo uporczywe i problemowe. Wywołują one między innymi infekcje gardła, zapalenie opon mózgowych oraz zapalenie płuc i wsierdzia. Paciorkowiec jest też niebezpieczny w czasie ciąży, ponieważ przedostając się do macicy doprowadza do zapalenia błon płodowych, a co za tym idzie – być przyczyną przedwczesnego porodu.

Najbardziej groźne są paciorkowe z grupy B, najmniej z grupy G, które atakują zwierzęta. Jak wspomniano, wiele grup w ogóle nie stanowi zagrożenia dla człowieka, a paciorkowe są wtedy naturalną częścią flory jelitowej, ustnej oraz oddechowej. Spotyka się też niegroźne paciorkowce w górnym odcinku układu oddechowego. Jednak jeśli w tych miejscach znajdą się paciorkowce z innych grup, może dojść do poważnego zakażenia, zapaleń, chorób, w tym tych wymienionych powyżej.

Dolegliwości i problemy zdrowotne wywołane pneumokokami (paciorkowcami najczęściej występującymi i atakującymi gardło, układ oddechowy, płuca i jamę nosową) leczy się antybiotykami, a więc farmakologicznie. Co prawda wiele szczepów wykształciło już układ obronny przeciw penicylinie, to jednak wciąż nie są odporne na wankomycynę.

Do typowych chorób wywoływanych przez paciorkowce należą też zapalenie zatok, septyczne stawów, osierdzia, opłucnej oraz zakażenia krwi prowadzące do sepsy.

Prócz typowej profilaktyki higienicznej oraz ogólnego dbania o zdrowie, nie zaszkodzi też, jeśli choć raz do roku poddamy się specjalnej terapii niszczącej pasożyty oraz usuwającej zbędne toksyny, bakterie i pierwotniaki z całego organizmu. Trzeba też pamiętać, że zakażenia paciorkowcami następują drogą kropelkową, nie jest konieczny więc bezpośredni kontakt – kichnięcie czy wydychane powietrze stanowią większe zagrożenie niż zwykły dotyk.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne