Żurawina (Oxycoccus) to niepozorna roślina, w której drzemie ogromna siła. Jej czerwone owoce mają bardzo kwaśny smak, dlatego spożywane są głównie po wcześniejszym przemrożeniu lub wysuszeniu.

Dzięki licznym związkom aktywnym biologicznie (wit. C, antyoksydanty), owoce mają różnorodne zastosowanie w lecznictwie. Wzmacniają układ odpornościowy, sercowo-naczyniowy (m. in. przez obniżenie poziomu cholesterolu) i pokarmowy. Stosowane są także w profilaktyce zakażeń dziąseł i infekcji H. pylori, która jest częstą przyczyną choroby wrzodowej.

Najważniejszym działaniem żurawiny jest jednak jej wpływ na układ moczowy. Obecne w niej substancje o kwaśnym charakterze (m. in. kwas benzoesowy), obniżają pH moczu, sprawiając że środowisko dróg moczowych przestaje być przyjazne dla patogenów.

W owocach żurawiny amerykańskiej Vaccinium macrocarpon wykryto także obecność  proantocyjanidyn, które tworzą niewidzialną warstwę na powierzchni nabłonka, uniemożliwiając przyleganie bakterii E. coli. Obecny w żurawinie kwas chinowy zapobiega z kolei powstawaniu kamieni nerkowych.

Infekcje dróg moczowych, jak zapalenie cewki moczowej czy pęcherza moczowego są częstym problemem, zwłaszcza wśród kobiet. Dodatkowo jest to często problem nawracający. Jak się okazuje malutkie owoce żurawiny potrafią nie tylko zapobiegać takim schorzeniom, ale także wspierać antybiotykoterapię, kiedy już problem taki wystąpi.

Warto więc profilaktycznie spożywać żurawinę w postaci domowych przetworów, soków, suszonych owoców lub gotowych preparatów. Suplementy dostępne w aptece są korzystniejsze np. u chorych na cukrzycę, gdyż wiele produktów z żurawiny ma niestety dużą zawartość cukru. Żurawiny muszą się także wystrzegać osoby z istniejącymi już kamieniami nerkowymi, ze względu na obecne w nich szczawiany, oraz stosujące warfarynę (lek przeciwzakrzepowy).