Goryczka żółta, roślina z rodziny goryczkowatych, słynąca z trudnej uprawy, wybrała sobie Alpy na miejsce swojego pospolitego występowania. Z tego powodu w krajach alpejskich powszechnie używa się jej jako jeden z dodatków smakowych do produkcji niektórych wódek, wina wermut i piwa. Natomiast medyczne właściwości goryczki zostały już odkryte w starożytności przez lekarza Gentiusa. W średniowieczu używano ją do zwalczania wszelkich zaraz, a obecnie przede wszystkim wspomaga leczenie dolegliwości żołądkowych i trawiennych. Substancje chemiczne o działaniu leczniczym znajdują się głównie w korzeniu oraz w kłączach. Zbiera się je jesienią z kilkuletnich dobrze rozrośniętych okazów, następnie zaś myje i starannie suszy. Najważniejsze związki w nich zawarte to tzw. alkaloidy, cukry, śluz, pektyny, olejki eteryczne i sole mineralne.

Działanie goryczki na ludzki organizm opiera się przede wszystkim na podrażnianiu kubków smakowych na języku przez substancje goryczkowe zawarte w korzeniach. To powoduje wzmożone wydzielanie soków żołądkowych, śliny i żółci. Należy zaznaczyć, że działanie to jest silniejsze, im bardziej uszkodzony jest układ pokarmowy. Z tego powodu goryczka żółta rewelacyjnie niweluje nadkwasotę i niedokwasotę, brak apetytu i zaburzeniu trawienia. Łagodzi też nerwobóle, a także ogólnie wspomaga funkcjonowanie organizmu. Powszechnie podaje się goryczkę przed jedzeniem w postaci odwaru, lub spirytusowej nalewki. Właściwości lecznicze posiadają wszystkie odmiany goryczki, nie może być ona jednak stosowana przez osoby cierpiące na chorobę wrzodową żołądka.

W Polsce goryczka żółta rośnie tylko dziko w paśmie Karpat Wschodnich i na Babiej Górze, w Tatrach zaś nie występuje w ogóle. Rzadko uprawia się ją dla potrzeb przemysłu farmaceutycznego, jednak z powodu jej trudnej uprawy większość tej rośliny importuje się z krajów, gdzie jest pospolita i nie podlega ochronie, np. z Albanii.

Zespół redakcyjny

Twój Lekarz - codziennie nowe artykuły medyczne